Του Δρ. Χαριλάου Χάρακα
Εγκαινιάζω την επικοινωνία μου με τον Ευρωπαϊκό Ερανιστή, με τις ακόλουθες λίγες σκέψεις, οι οποίες είναι παρμένες από σημειώσεις μου, γύρω από έναν καμβά, πού προχείρως τον ονομάζω «Το Διαχρονικό και το Επίκαιρο». Στις σημειώσεις αυτές, τί αποτελεί επίκαιρο, είναι προφανές. Ως διαχρονικό, εννοώ τις σκέψεις πού μας απασχολούν σ’ όλη μας την ζωή, αυτές δηλ. πού απασχολούν μόνιμα την ανθρωπότητα και οι οποίες ως ερωτήματα, μπορεί να μην απαντώνται, αλλά συνεχώς εμβαθύνονται.
Έτσι λοιπόν, σημειώνω για τον Ευρωπαϊκό Ερανιστή, ότι κατά μοιραία και εμβληματική σύμπτωση, το «διαχρονικό» και το «επίκαιρο» διακύβευμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώνονται σήμερα στην επιβίωσή της.
Η επιβίωση της Ε.Ε., μετά τους επάλληλους σταθμούς της ιστορίας της, από την γέννησή της πρίν από 60 χρόνια και τους διαδοχικούς κλυδωνισμούς της, αλλά και τις επιτυχείς μετεξελίξεις της, καλείται σήμερα να κάνει υπαρξιακή υπέρβαση.
Γεννήθηκε η Ε.Ε. στο παρελθόν, μέσα από τις ανάγκες της οικονομίας μιάς κατεστραμμένης Ευρώπης. Σήμερα, η παγκόσμια οικονομική κρίση την καλεί και πάλι, να κάνει τον αναγκαίο διασκελισμό υπέρβασης των εμποδίων. Το δυσπερίγραπτο και εν πολλοίς ανεξιχνίαστο, ζοφερό πάντως, κλίμα των αγορών, δεν μπορεί να αντιμετωπισθή σήμερα, αν δεν ορθωθεί απέναντι σ’ αυτές, ένα σαφές και αρραγές «πολιτικό υποκείμενο». Αυτό το πολιτικό υποκείμενο – μια πολιτικά Ενωμένη Ευρώπη – με καρτεσιανή λογική αλλά και δημιουργική φαντασία, πρέπει γρήγορα να δεί ότι, όχι απλώς βρισκόμαστε «σ’ εποχή αναγκαίων αλλαγών», αλλά «σ’ αλλαγή εποχής».
Αν η Ε.Ε. δεν κατανοήσει και δεν αδράξει το momentum της επικαιρότητος, ποιό πολιτικό υποκείμενο θα υπερασπιστεί τις «διαχρονικές» και πάντοτε επικαιροποιημένες αξίες της Ευρώπης αλλά και της Δύσης γενικώτερα; Αν η Ε. Ε., με ενιαία πολιτική βούληση και φωνή, δεν μπορέσει να προσδιορίσει το «δίκαιο κόστος» της αξιοπρεπούς επιβίωσης των λαών της, τότε ερέττωσαν δημοκρατία, εργασία και πολιτισμός.
Αθήνα, 1-1-2012
Αθήνα, 1-1-2012
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου